Obecnie obsługujemy kilka większych firm. Każda z nich używa własnego systemu, tylko jedna innego niż enova. Możliwości systemu wykorzystujemy w szczególności w zakresie bieżącego raportowania wyników. Łatwość dopisywania cech do większości rekordów: towarów, dokumentów, odbiorców oraz opcja definiowania dużej liczby dokumentów, umożliwia budowanie rozwiniętych schematów księgowania. To z kolei pozwala konstruowad rozbudowane systemy informacyjne. Przykładem niech będzie zarządczy rachunek zysków i strat, sporządzony wg metody ABC – dla każdej firmy inny – który ma kilkaset pozycji (wierszy). Aby był on możliwy do przesyłania i odczytania tworzymy go w Excelu, czytelność raportu zapewnia grupowanie pozycji. Przygotowanie miesięcznego raportu w enova wymaga tylko wklejenia „obrotówki” do Excela, a dane do raportu zaciągane są za pomocą funkcji „wyszukaj. pionowo”. Bez tak sprawnej kompatybilności enova z Excelem byłoby to dużo trudniejsze.

Jak najbardziej. Ostatnio w jednej z obsługiwanych firm pojawiła się kwestia poprawności księgowań sprzedaży usług oraz uproszczenia obsługi procesu sprzedaży. Obecnie przy-chody ze sprzedaży księgowane są analitycznie „w rozbiciu” na ich poszczególne rodzaje oraz trzy obszary terytorialne. Ze względu na specyfikę firmy tylko raz w miesiącu (w ciągu jedne-go dnia) wystawianych jest ponad tysiąc faktur sprzedaży usług za dany miesiąc. Firma ma dużą liczbę stałych odbiorców, a ich rotacja jest stosunkowo niewielka. Fakturowanie odbywa się więc poprzez kopiowanie raz stworzonej listy faktur (FV ARCH), która to lista jest aktualizowana na bieżąco. Księgowanie pozycji netto obsługuje schemat wykorzystujący opcje zaawansowane: pozycję dokumentu (z kartoteki usług) oraz cechę OBSZAR przypisaną do danych podstawowych odbiorcy. Problem polega na tym, że zdarza się, iż na jednej fakturze znajduje się jeden rodzaj sprzedaży (w ilości kilku sztuk) i dotyczy kilku obszarów terytorialnych. Obecny schemat nie jest w stanie tych przychodów podzielić. Poza tym ewidencja umów prowadzona jest w innym niż enova systemie. Przeprowadzana właśnie rekonfiguracja polegała na wykorzystaniu fakturowania cyklicznego w enova, dzięki opcji UMOWY oraz przebudowie schematu księgowania, tak aby wykorzystywał cechy (ze słownika) OBSZAR przypisane do rodzaju usługi, a nie podmiotu. Obecnie ta funkcja działa bez zarzutu.

Dzięki zdobytemu doświadczeniu jako konsultant FI w SAP, ja zajmuję się przede wszystkim opracowaniem koncepcji wdrożenia. Część konfiguracji przeprowadzam sam, jednak sprawy związane z tworzeniem cech algorytmicznych lub funkcjonowaniem bazy danych wykonuje mój kolega – informatyk, który od strony technologii enova ma „w małym palcu”. Tak jak wspomniałem, enova jest przystosowana do wprowadzania zmian, wyciągania pól czy cech, a nawet dopisywania kolejnych funkcjonalności, to znacznie uprzyjemnia pracę z programem.

Niedawno, poza dotychczasową działalnością, rozpocząłem współpracę z WSB w Opolu, prowadząc ze studentami II roku zajęcia pt. „Systemy informatyczne w rachunkowości”. Jest to przedmiot należący do tzw. bloku specjalnościowego. Jego celem jest przedstawienie studentom przebiegu procesu wdrożenia systemu klasy ERP, w szczególności problemów wy-stępujących na linii konsultant – główny księgowy oraz tego, że funkcjonowanie systemu zależy od osoby odpowiedzialnej za księgowośd w firmie, a więc od prawidłowej konfiguracji programu. Zajęcia prowadzę z wykorzystaniem enova, której wybór był dla mnie naturalny. Po wprowadzeniu części teoretycznej dotyczącej rachunkowości, studenci – pracując przy stanowiskach komputerowych – uczą się konfiguracji system.

Jak to studenci. Opowiem anegdotkę... Otóż zasugerowałem, aby każdy kto chce, zain-stalował na swoim prywatnym komputerze wersję demo. Dzięki temu będzie mógł podwiczyd także w domu. Na kolejnych zajęciach studenci powiedzieli mi, że po ściągnięciu programu, ponieważ należy wcześniej wypełnid formularz z danymi do kontaktu, otrzymali telefony z firmy Soneta z pytaniem, w jakim celu ściągnęli wersję demonstracyjną programu. Zapytałem: I co paostwo odpowiedzieli? „Jak to co? Że nam kazali…”